ඕස්ට්රේලියාවේ විශේෂ ගුවන්විදුලි සේවයේ (SBS) සිංහල ගුවන් විදුලි වැඩසටහනේ නිෂ්පාදක/නිවේදකයෙකු ලෙස ඕස්ට්රේලියාවේ සිංහල අසන්නනන් හොඳින් හඳුනන පාලිත ගනේවත්ත මහතාගේ සාහිත්ය නිර්මාණ අතරට එක් වූ ‘ඇවිත් නොරටක’ නවකථාව කරුණු කිහිපයක් නිසා ම පාඨක අවධානයට ලක් විය යුතු ය.
ඉන් පළමුවැන්න නම් ‘ඇවිත් නොරටක’ නවකථාව ඕස්ට්රේලියාවට සංක්රමණය වී ඇති නව ශ්රී ලාංකික පරපුරක ආත්මය මෙන්ම ඔවුන්ගේ සිතුම් පැතුම් ද නිරූපිත ප්රථම සිංහල නවකථාව වීමයි. එබැවින් ‘ඇවිත් නොරටක’ නවකථාව සිංහල නවකථා ඉතිහාසයේ වැදගත් මග සලකුණක් සේ සඳහන් විය යුතු ය. විශේෂයෙන් ම මෙය සිංහල ජන වංශයේ විගාමික පරපුරක සිතුම් පැතුම්, ඇගයුම්, ධර්මතා නිරූපණය කරන සංස්කෘතික ප්රවණතා ද පෙන්නම් කරන නවකතාවකි.
‘ඇවිත් නොරටක’ නවකථාව වැදගත් වන තවත් කාරණයක් නම් නව විදේශ වදන් සිංහල භාෂාවට යොදා ගන්නේ කෙසේ ද යන පැනයට ද උදාහරණ සපයා දෙන නිසා ය. විශේෂයෙන්ම විදේශගතවන සිංහලයන්ට අළුත් සහ නුහුරු වදන් මාලාවක් අපේ සම්ප්රදායික භාෂාව තුල භාවිතා කිරීමේ වැදගත්කම සහ අවශ්යතාවය ප්රථමයෙන් ම සිය මුල්ම නවකතා වන ‘මළ ගිය ඇත්තෝ’, ‘මළවුන්ගේ අවුරුදු දා’ සහ ‘වල්මත් වී හසරක් නුදුටිමි’ වැනි නවකථා තුළින් සිංහල පාඨකයන්ට ඉදිරිපත් කළේ එදිරිවීර සරච්චන්ද්ර මහතා ය. ඕස්ට්රේලියානු දේශය තුළින් මතුවන සිංහල වදන් ලෙස සැලකිය හැකි ‘ලර්නර්ස් ලයිසන්ස්’, ‘රෙන්ට් ඇසිස්ටන්ස්’, ‘ටෙලර් යන්ත්රය’, ‘ඩෝල් එක’ සහ ‘බාබකිව් භෝජන සංග්රහය’ ආදී වචන නිදහසේ සිය ආඛ්යානයේ ම ලක්ෂණයක් (Narrative Style) කර ගැනීමට ගනේවත්ත මහතා සමත් වී ඇත.
මේ සියලුම කරුණුවලට අමතරව ‘ඇවිත් නොරටක’ නවකථාව වැදගත්වන්නේ විගාමිකයින් ලෙස (සහ විවිධ හේතු නිසා) ඕස්ට්රේලියාවට සංක්රමණය වු පරම්පරා තුනක සිතුම් පැතුම් හා ඇගයුම් සමුදායන් ද මේ නවකතාවේ අන්තර්ගතය (Content) වී ඇති බැවිනි.
මින් එක් පරම්පරාවක් වන්නේ ශ්රී ලංකාවේ ඇති යුද්ධයේ ප්රතිවිපාකවලින් ගැලවීම පිණිසත්, සිය දරුවන්ට හොඳ අධ්යාපනයක් ලබාදීමටත් ඕස්ට්රේලියාවේ ස්ථිර පදිංචියට පැමිණෙන තරුණ වෘත්තීමය පන්තියකට අයත් පුද්ගලයින් පිරිසකි. මේ නවකතාවේ චරිත නායකයා සහ නායිකාව වන සුනිමල් සහ නිර්මලී සංකේතවත් කරන්නේ මුල් පරම්පරාවේ ප්රධාන විගාමිකයන් ය.
වයස අඩු බැවින් තීරණ ගත නොහැකිව දෙමව්පියන් සමග ඕස්ට්රේලියාවට විත් සිංහල-බෞද්ධ සිරිත් විරිත් බැහැර කොට අවසානයේ දී වෙනත් අන්දමක ‘කළු’ හෝ ‘දුඹුරු’ ඕස්ට්රේලියානුවන් වන දරුවන් දෙවෙනි පරම්පරාවට අයත් විගාමිකයන් ය. ‘ඇවිත් නොරටක’ නවකතාවේ මේ දෙවෙනි පරම්පරාව නිරූපණය වන්නේ මුලින් කුඩා දරුවන් ලෙසත්, පසුව වැඩිහිටියන් ලෙසත් ඕස්ට්රේලියාවේ ජීවන රටාවට පහසුවෙන් අනුවර්තනය වන අවන්ති දියණිය සහ ප්රසංග පුතණුවන් ය.
මේ පරම්පරා දෙකට අමතරව මුල් පරපුරේ විගාමිකයන්ගේ වැඩිහිටියෝ ද සිය දරුවන්ට පසුව ඕස්ට්රේලියාවට සංක්රමණය වෙති. නිර්මලී ගේ පියා වන පලිපානත්, සිඩ්නි නුවර දී ඔහුට මුණ ගැසෙන සමවියේ මිතුරා වන සමරවික්රමත් වැඩිහිටි විශ්රාමිකයෝ ය. ඔවුහූ ඕස්ට්රේලියාවේ නව ජීවන රටාවක් සහ අළුත් චර්යා ධර්ම පද්ධතියක් වැළඳ ගන්නා තම මුනුබුරු, මිණිපිරියන් ගැන කම්පාවන්නෝ ය.
විශේෂයෙන් ම දෙවෙනි පරම්පරාවේ දරුවන් ද ඔවුන් ගේ වැඩිහිටි පරම්පරාව ද අතර ඇති වන සංස්කෘතික ගැටුම් පිළිබඳව ගනේවත්ත මහතාගේ නිරීක්ෂණ වැදගත් ය. ඇතැම් විට ඒවා සමාජ මානව විද්යාඥයකු සේ අප තුළ නව ධාරණා (Impressions) හා ආලෝචනා (Insights) සපයමින් අපගේ ඤාණ මණ්ඩලය පුළුල් කරයි.
‘ඇවිත් නොරටක’ නවකථාව ශ්රී ලංකාද්වීපයෙන් බැහැර ව සිටින ශ්රී ලංකා ජන වංශකථාවේ නව තලයක් ලෙස ද පාඨක සහ විචාරක සංවාදයට ලක්වන්නේ නම් මැනවි.
සිය මුල් ම නවකතාවෙන් ඕස්ට්රේලියාවේ ශ්රී ලාංකික ජන ජීවිතය පිළිබඳව තම භාව ප්රකාශන සිංහල නිර්මාණ කෘතියක් ලෙස ඉදිරිපත් කිරීමේ වැදගත් කාර්යයක නිරතවීම පිළිබඳව පාලිත ගනේවත්ත මහතාගේ උත්සාහය ප්රශංසනීය වේ.
මේ නවකතාව සිංහල-ඕස්ට්රේලියානු සංස්කෘතියක වර්ධනය පිළිබඳව ද වැදගත් සංවාදයක් ගොඩනංවන්නට රුකුල් වනු ඇතැයි මම සිතමි. මේ පිළිබඳව ඕස්ට්රේලියානු විද්වතිනියක වන ආචාර්ය සෝනියා මයැක් ලියු ලිපියක උද්ධෘතයකින් මේ විචාරය නිම කරමි.
“විසිරුණු ජන කොටසකට සම්ප්රදාය සහ උරුමය පිළිබඳ සංකල්පයන් ඉතා වටිනාවන අතර ම, ඒ හා සමානව ම වැදගත්වන්නේ තත්කාලීන සංස්කෘතික ක්රියාවලියයි. ඉංග්රීසි භාෂාවෙන් සාහිත්ය කටයුතු ඇරඹීම තුළින් අළුත් පරම්පරාවලට සහභාගීත්වයේ සහ නිර්මාණයේ අවස්ථාවන් ලැබෙනු ඇත. ඕස්ට්රේලියාවේ උපත ලද්දන්ගේ හෝ කුඩා දරුවන් වශයෙන් ඕස්ට්රේලියාවට පැමිණ මෙහි දී ඔවුන්ගේ අධ්යාපනය සහ මූලික සමාජ අත්දැකීම් ලද්දන්ගේ ස්වභාවික භාෂාව ඉංග්රීසි නොවීමට ඇති ඉඩකඩ ඉතා සීමිත ය. ඔවුන්ට, සිංහල ප්රජාවේ ද එකමුතුවෙන්, තම භාව ප්රකාශන නිදහස්ව කැමති භාෂාවකින් නිර්මාණාත්මකව කරන්නට ඉඩ සැලසීමෙන් අන්තර් සංස්කෘතික පෝෂණයට ද, නවීන වූ ද, සුවිශේෂ වූ ද, ‘සිංහල-ඕස්ට්රේලියානු’ සංස්කෘතියකට ද ඉඩ සැලසෙනු ඇත”.
- සුනිල් ගෝවින්නගේ [sunil.govinnage@gmail.com]
No comments:
Post a Comment
ඔබේ ප්රතිචාර අගය කරමු!